Հանրաքվեով Բաքվի ուզած «այո»-ն  չեն կարող ապահովել, ստիպված դիմում են «սահմանադրական» դավաճանությունների

Իշխանությունը քաղաքական գործընթացների մեջ է ներքաշել նաև Սահմանադրական դատարանին։

Տեղի է ունենում մի գործընթաց, որն ադրբեջանական պահանջներին համահունչ է, Ալիևի հայտարարություններին զուգահեռ։  Տավուշից Ադրբեջանին տարածքներ հանձնելուց հետո, Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի նոր Սահմանադրությունը փոխելու պահանջի համատեքստում քաղաքական որոշումները տեղափոխվել են Սահմանադրական դատարան։

Քաղաքական գործիչ Էդգար Ղազարյանը ֆեյսբուքյան հերթական տեսաուղերձում անդրադարձել է այս վտանգավոր քայլերին, վերլուծել դրանց կործանարար նպատակներն ու նախադրյալները։

«Ալիևը պարտադրում է, որ ՀՀ Սահմանադրությունը փոխվի, ՀՀ իշխանությունները հասկանում են, որ դրա համար հանրաքվե է պետք. անհրաժեշտ է, որ Հայաստանում ընտրողների կեսից ավելին մասնակցի ընտրություններին, իսկ հայտնի է, որ վերջին շրջանում Հայաստանում ընտրությունների մասնակցության ցածր տոկոս է արձանագրվում։ «Այո» ձայները պետք է լինեն ընտրողների ցուցակային թվի 25 տոկոսից ոչ պակաս, ինչն այսօրվա իշխանությունը չի կարող ապահովել։

Սրանք իրենց կարճ խելքով գտել են իրավական մեքենայության մի ելք՝  սահմանային հանձնաժողովներին վերաբերող կանոնակարգը տան Սահմանադրական դատարանին, ԱԺ-ում վավերացնեն և ասեն՝ մենք Անկախության հռչակագրին վերաբերող հարցն այսպես ենք լուծում, որպեսզի Ադրբեջանը նոր Սահմանադրություն ընդունելու պահանջ չներկայացնի, հանրաքվե էլ չանցկացվի։  

Սրանք ոչ թե չեն ուզում Ադրբեջանի պահանջը կատարել, այլ հարց է՝ կարո՞ղ են այդ պահանջը կատարել, թե ոչ։  Քանի որ հանրաքվեի միջոցով այդ հարցը լուծել չեն կարող, հետևաբար,  դիմել են այս իրավական մեքենայության և դավաճանության ճանապարհին»,- ֆեյսբուքյան տեսաուղերձում ասաց Էդգար Ղազարյանը։։

Այս գործընթացի վերաբերյալ Սահմանադրական դատարի 3 դատավոր հայտարարել էին, որ կարծիք կհայտնեն.  նրանցից Դավիթ Խաչատուրյանի և Վահե Գրիգորյանի կարծիքները նույնն են, տարբերվում է միայն Հրայր Թովմասյանի կարծիքը։

Երկրի սահմանային հարցերը պետք է կարգավորվեն միջազգային պայմանագրերով, որոնք պետք է նախապատրաստվեն։ Այդ նպատակով դեռևս 1996 թվականին ստեղծվել է ՀՀ-ի և Վրաստանի Հանրապետության միջև պետական սահմանի սահմանագծման և սահմանազատման հանձնաժողով։ Թուրքիայի և Իրանի հետ սահմանը նախկին ԽՍՀՄ սահմանն էր, որտեղ ծառայություն են իրականացնում նաև ռուս սահմանապահները։ Այդ համաձայնագրով Հայաստանն ընդունել է Իրանի և Թուրքիայի հետ Խորհրդային Միության ժամանակներից մնացած սահմանը։ Ադրբեջանի հետ սահմանային խնդիրները լուծել հնարավոր չէր, որովհետև պատերազմական իրավիճակ էր, հետևաբար, միակ սահմանը, որ կարող էր ճշտվել, Վրաստանի հետ սահմանն էր։

Էդգար Ղազարյանի համակողմանի, փաստարկված ուսումնասիրությունը առաջարկում ենք դիտել տեսանյութում.