98 տարեկան հասակում ԱՄՆ Լոս Անջելես քաղաքում կյանքից հեռացել է գրող, թարգմանիչ, խմբագիր, թատերագիր, վիպագիր Սարգիս Փաթափությանը, գրական անունով՝ Սարգիս Վահագնը: «Սրտի խոր կսկիծով կը գուժեմ իմ սիրելի հօր՝ Սարգիս Վահագն Փաթափութեանի մահը որ պատահեցաւ Երկուշաբթի 19 Մայիս 2025-ին Լոս Անճելոսի մէջ յետ կարճատեւ հիւանդութեան»,- գրել էր ֆեյսբուքյան էջում Սարգիս Վահագի դուստրը՝ Հուրի Փաթափուրթյանը։ Հիշեցնենք, որ հանգուցյալի կինը՝ սիրված մանկավարժ Հայկուհի Աճեմյան Փաթափուրթյանը կյանքից հեռացել էր երկու տարի առաջ։ Նա երեք զավակների հայր էր, որոնցից մեկը բժշկագիտության ասպարեզում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Արտեմ Փաթափությանն է:
Հատկապես արժանի է հիշատակման Սարգիս Վահագնի «Արշիլ Գորկի» ինտելեկտուալ վեպը, որը փոխադրվել է նաեւ արեւելահայերենի եւ հրատարակվել Երեւանում 2022 թվականին։
Ինչպես հայտնի ամերիկահայ գրականագետ Երվանդ Ազատյանն էր նշել այդ գրքի առաջաբանում, «Սարգիս Վահագն արձակագրի գրողական հեղաշրջումը եղել է օրինաչափ. նա իր տաղանդը կառուցել է քար առ քար՝ այն հաստատելով կայուն հիմքի վրա։ Նա իր պատմվածխների երեք հատորով դրսեւորել է իր պատմելու շնորհը եւ նյութեր զարգացնելու վարպետությունը՝ «Մատանիներ», «Արմատներ» եւ «Տագնապը»։Ապա նաեւ փորձել է թատրոնը, որն իրեն տվել է երկխոսությամբ կերպարներ կերտելու, բարդ վիճակներ զարգացնելու եւ գեղագիտորեն լուծելու արվեստը»։ Ազատյանը բարձր է գնահատել նաեւ «Արշիլ Գորկի» վեպը, որն իրապես կարդացվում է մեկ շնչով՝ հիանալի սյուժե, հայերեն բացառիկ լեզու եւ պատումի վարպետություն։ «Հնարավոր չէ կռահել, թե այս գործի մեջ որտեղ վերջանում Գորկին եւ որտեղ սկսվում Սարգիս Վահագնը»,- գրում է Ազատյանը։
Անվանի գրողի պաշտոնական կենսագրությունում նշված է, «Ծնած է Պէյրութ,1927-ին, հաճնցի հօրմէն եւ շապինգարահիսարցի մօրմէն։ Նախնական ուսումը ստացած է Աբգարեան եւ Սահակեան վարժարաններուն մէջ, ապա երկրորդականը շարունակած՝ տեղւոյն ֆրանսական Լիսէն, եւ աւարտած Առեւտրական ճիւղը՝ 1945-ին։ Ան ամուսնացած է վաստակաշատ դաստիարակուհի Հայկուհի Աճէմեանին հետ, ունի երեք զաւակներ: 1987-էն ի վեր բնակութիւն հաստատած է Լոս ԱՆճելոս։ Ստեղծագործել սկսեր է պատանի հասակէն»։
Իր հրատարակած գործերից են՝
- «Մատանիներ»՝ պատմվածքներ (Բեյրութ, 1969)
- «Արմատներ»՝ պատմվածքներ (Երևան, 1981)
- «Նայիրեան մորմոք»՝ թատրերգություն (Բեյրութ, 1982)
- «Աշոտ Ողորմած»՝ թատրերգություն (Լոս Անջելես, 1991)
- «Տագնապը»՝ պատմվածքներ (Լոս Անջելես, 2000)։
- «Արշիլ Կորքի»՝ վեպ (Լոս Անջելես, 2004)
- «Գրական համաստեղութիւն»՝ գրադատություն (Լոս Անջելես, 2008)
- «Շուրջը Ոչինչ»՝ Արմեն Լյուբենի (Շահան Շահնուր) ֆրանսերեն բանաստեղծությունների ամբողջական թարգմանություն (Լոս Անջելես, 2007)
- «Հաճը՜նը Սիրուն…»՝ վեպ
- «Ծաղկաքաղ»՝ պատմվածքների լիակատար ժողովածու։
- «Ինքս՝ Ինձ Հետ» Յուշավէպ, 2019
Իր կրտսեր տղան՝ Արտեմը Հոկտեմբեր ՛ 2021ին արժանացաւ Նոպելեան համբաւաւոր մրցանակին՝ բժշկագիտական մարզէն ներս իր թանկարժէգ գիւտարարութեան առ ի գնահատանք»:
Պատմվածքներով ու հրապարակագրական հոդվածներով նա հանդես է եկել «Մշակոյթ», «Լուսաբեր», «Նոր գիր», «Անի», «Շիրակ», «Գարուն», «Նաւասարդ», «Կամար», «Առագաստ» շաբաթաթերթերում եւ հանդեսներում:
Արժանացել է ԹՄՄիության «Հայկաշէն Ուզունեան», ՀԲԸՄիության «Ալեք Մանուկեան» գրական մրցանակներին, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ.ի «Ս. Սահակ-Մեսրոպ» շքանշանին:
Աղբյուր՝ orer.eu
