Վերջին օերերին ակտիվորեն շրջանառվում է 1994-97 թթ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի գլխավոր խորհրդական Ժիրայր Լիպարիտյանի հետևյալ հայտարարությունը. «Արցախյան առաջին պատերազմում 700 հազար մարդ տեղահան արեցինք։ Մե՛նք տեղահան արեցինք։ Այդ մասին խոսվո՞ւմ է։ Զանգելանը լքած մեծ մայրիկը պակաս է, որովհետև ազերի՞ է»։
Լիպարիտյանի հայտարարությանն անդրադարձել է ՀՀ արդարադատության նախկին նախարար Գևորգ Դանիելյանը։
«Շուրջ 700 հազար ադրբեջանցի փախստականների մասին տվյալները Ժիրայր Լիպարիտյանը կարող էր վերցնել բացառապես ադրբեջանական կեղծ աղբյուրներից։ Ի դեպ, ադրբեջանցիները դեռ 90-ականների սկզբներին փորձում էին կեղծել նաև Հայաստանում իբր սպանված ադրբեջանցիների թիվը։ Ընդ որում, ընտրել էին շատ պրիմիտիվ, բայց հաճախ աշխատող տարբերակ՝ Մոսկվա ներկայացնելով Հայաստանում նախկինում բնակվող 104 մարդու տվյալներ»։
Գևորգ Դանիելյանը գործի բերումով անձամբ է զբաղվել այդ տվյալների հավաստիությունը ճշտելու գործով։ Երջանկահիշատակ գլխավոր դատախազ Արտավազդ Գևորգյանի հանձնարարությամբ ձեռնամուխ է եղել այդ տվյալների վերլուծությանը.։
«Այդ տարիներին ՀՀ դատախազության Ազգամիջյան հարաբերությունների բաժնի պետն էի։ Համբերատար համադրեցի այդ տվյալները՝ տարաբնույթ պահանջներով ինձ և քննչական վարչություն ուղղված ադրբեջանցի անձանց նամակների հետ, ինչի արդյունքում պարզեցի, որ, այսպես կոչված՝ զոհվածները ողջ֊առողջ են և հաճախ են ինձ դիմումներ հղում Ադրբեջանից»։
Իրավաբանը կասկած չունի, որ փորձ է արվելու գլխիվայր շուռ տալ 80-ականների վերջերի և 90֊ականների սկզբների անցքերը, վերահաստատել ադրբեջանական շինծու վարկածները, մոռացության մատնել Սումգայիթի, Բաքվի ջարդերը և նմանաբնույթ այլ բարբարոսությունները, սակայն ամեն ինչ պետք է ունենա տարրական ողջամտության սահմաններ։ Այսօրվա ադրբեջանցի երիտասարդը պետք է իմանա ճշմարտությունը իր նախնիների, ոչ թե կեղծ պատմություններ՝ իբր հայերի բռնությունների մասին։
