Ռուբեն Վարդանյանի ընտանիքը հաղորդագրություն է տարածել.
Երեկ Ռուբեն Վարդանյանը հեռախոսազրույց է ունեցել ավագ որդու՝ Դավիթ Վարդանյանի հետ։ Նա հայտնել է, որ առաջիկայում իրեն կտրվի եզրափակիչ խոսքի հնարավորություն, և իր ելույթում նա մտադիր է ընդգծել հետևյալը.
«Տեղի ունեցողը ես չեմ ընդունում որպես դատական գործընթաց և մտադիր չեմ մասնակցել արդարադատության իմիտացիային։ Բաքվում տեղի ունեցող այս գործընթացը չի համապատասխանում արդար դատաքննության հիմնական չափանիշներին և, հետևաբար, չի կարող համարվել դատաքննություն՝ դրա իրական իմաստով։
Ես ոչնչի համար չեմ զղջում։ Բոլոր իմ գործողությունները կատարել եմ գիտակցաբար և կամավոր՝ լիովին հասկանալով հնարավոր հետևանքները։ Ես պատրաստ եմ պատասխան տալ իմ արարքների համար Աստծո առաջ։ Միակ բանը, որի համար ափսոսում եմ, այն է, որ չկարողացա անել ավելին։
Եվս մեկ անգամ հայտարարում եմ. Արցախը եղել է, կա և կլինի՝ անկախ պատմությունը վերաշարադրելու կամ իրադարձությունների այլ մեկնաբանություն պարտադրելու փորձերից»։
Ռուբեն Վարդանյանը խնդրել է նաև հանրությանը փոխանցել իր որոշ մտքեր և երախտագիտություն է հայտնել բոլոր նրանց, ովքեր իրեն աջակցում ու զորակցում են.
«Պետք չէ վախենալ մահից կամ փորձել «հաղթել» նրան: Մահը սարսափելի չէ: Սարսափելի է անտարբերությունը, որն աննկատ, աստիճանաբար, ասես ճառագայթում, թափանցում է մեր մեջ և ներսից քայքայում:
Մի վախեցեք հետևել ձեր սեփական ճանապարհին, փնտրել, սխալվել և մինչև կյանքի վերջը ճանաչել աշխարհը։ Կարևորը՝ սեփական ճանապարհը գիտակցաբար գնալն է:
Ամենակարևորը՝ չվնասելն է: Չխախտել այն ներդաշնակ հավասարակշռությունը, որ գոյություն ունի բնության մեջ ու աշխարհում: Մենք բոլորս մասնիկներն ենք մեկ ընդհանուր տարածության, որը կարող է գոյություն ունենալ միայն հավասարակշռության և ներդաշնակության մեջ:
Զգույշ եղեք խոսքի նկատմամբ: Խոսքը կարող է խոցել, բայց կարող է նաև զարգացման, աջակցության ու ստեղծարարության հզոր խթան դառնալ:
Ես երջանիկ եմ, որ կարող եմ լինել իմ ժողովրդի ծառան: Երախտապարտ եմ բոլորին, ով եղել է և մնում է իմ կողքին այս դժվարին ժամանակահատվածում»:
Message from Ruben Vardanyan’s Family
Yesterday, Ruben Vardanyan had a phone conversation with his eldest son, David.
According to Ruben, he is expected to be given the opportunity to make his final statement in court in the nearest future. In his remarks, he intends to emphasize the following:
“I do not recognize what is happening as a judicial process and do not intend to participate in an imitation of justice. The proceedings taking place in Baku do not meet the basic standards of a fair trial and therefore cannot be regarded as a court in the true sense of the word.
I regret nothing. All my actions were taken consciously and voluntarily, fully understanding the possible consequences. I am ready to answer for my actions before God. The only thing I regret is that I was not able to do more.
I reaffirm: Artsakh was, is, and will be – regardless of attempts to rewrite history or impose an alternative interpretation of events”.
Ruben also wished to share the following thoughts and to thank everyone who continues to support him:
“One should not fear death or try to “defeat” it. It is not death that is frightening. What is truly frightening is indifference — a state that enters us quietly and gradually, like radiation, and destroys us from within.
One should not be afraid to follow one’s own path: to search, to make mistakes, and to explore the world throughout life. The most important thing is to walk one’s path consciously.
What matters most is not to cause harm — not to destroy the delicate balance that exists in nature and in the world. We are all particles of a vast shared space that can exist only in harmony.
Cherish your words. A word can wound deeply, but it can also give a powerful impulse for growth, support, and creation.
I am grateful that I can serve my people. I thank all those who have stood by me — and continue to stand by me — during this difficult period”.
Сообщение от семьи Рубена Варданяна
Вчера состоялся телефонный разговор Рубена Варданяна с его старшим сыном Давидом.
По словам Рубена, в ближайшее время ему будет предоставлено последнее слово. В своём выступлении он намерен подчеркнуть следующее:
«Я не признаю происходящее судебным процессом и не намерен участвовать в имитации правосудия. Разбирательство, которое проходит в Баку, не соответствует базовым стандартам справедливого суда и потому не может рассматриваться как суд в подлинном смысле этого слова.
Я ни о чём не жалею. Все свои действия я совершал осознанно и добровольно, полностью понимая возможные последствия. Я готов отвечать за свои поступки перед Богом. Единственное, о чём я сожалею, – что не смог сделать больше.
Я ещё раз заявляю: Арцах был, есть и будет – независимо от попыток переписать историю или навязать иное толкование событий».
Рубен также хотел поделиться следующими мыслями и поблагодарить всех, кто его поддерживает:
«Не нужно бояться смерти или стремиться «победить» её. Страшна не смерть. Страшно безразличие – то состояние, которое проникает в нас незаметно, постепенно, как радиация, и разрушает изнутри.
Не нужно бояться идти своим путём, искать, ошибаться и познавать мир до конца жизни. Главное идти своим путём осознанно.
Самое важное – не навредить. Не разрушить то гармоничное равновесие, которое существует в природе и в мире. Мы все – частицы одного большого пространства, которое может существовать только в равновесии и гармонии.
Берегите слово. Слово может очень сильно ранить, но может и дать мощный толчок к развитию, поддержке и созиданию.
Я счастлив, что могу быть слугой своего народа. Я благодарен всем, кто был и остаётся рядом со мной в этот непростой период».
