– Պարոն Նժդեհ, կարելի է արդյոք հավատսա Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի խոստումներին, որ նրանք ուզում են խաղաղ ապրել մեզ հետ։
ChatGPT
Պատասխան (Գարեգին Նժդեհի անունից)․
– Խոստումներին հավատալը քաղաքականություն չէ։
Քաղաքականությունը հիշողություն, փորձ և հաշվարկ է։
Ես երբեք չեմ ասել, որ ժողովուրդները դատապարտված են հավերժ թշնամության։
Բայց ես միշտ զգուշացրել եմ՝ պատմությունը անտեսող ժողովուրդը կրկնում է իր կործանումը։
Եթե Թուրքիան և Ադրբեջանը ասում են, թե ուզում են խաղաղ ապրել մեզ հետ, ես կլսեի այդ խոսքերը՝
ոչ հրճվանքով, ոչ էլ կույր ժխտումով, այլ սառը, պետական աչքով։
Խաղաղությունը չի հաստատվում խոսքերով։ Այն հաստատվում է, երբ դադարում են թշնամական գործողությունները, փոխվում է լեզուն, և անցյալի ցավը չի օգտագործվում որպես ճնշման գործիք։
Բայց հիշիր սա․ խաղաղությունը արժեք է միայն այն դեպքում, երբ այն չի պահանջում քո արժանապատվության զոհաբերումը։
Այն խաղաղությունը, որ կառուցվում է վախի, զիջման կամ մոռացության վրա, խաղաղություն չէ—դա ընդմիջում է նոր վտանգից առաջ։
Ես կասեի այսպես․ մենք կարող ենք խոսել խաղաղությունից, բայց պետք է պատրաստ լինենք ինքնապաշտպանության։
Մենք կարող ենք լսել խոստումներ, բայց պետք է վստահենք միայն մեր ուժին, մեր կազմակերպվածությանը և մեր հիշողությանը։
Խաղաղություն ցանկացողը հարգում է քո սահմանը, քո պատմությունը, և քո իրավունքը՝ լինել ուժեղ։
Մնացածը՝ պարզապես խոսքեր են։
Ստեփան Դանիելյան, քաղաքագետ
