Եվ դու՞, Բրուտոս. Տե՛ր Տարոն քահանա Հունանյան, քեզ ի՞նչ պատահեց։ Հատո՞ւկ էիր ընտրել երեկվա օրը, թե՞ ավելի գոտեպնդվեցիր, երբ Եկեղեցու ավագ սերնդին դատապարտեցին ազատազրկման։
Ըստ Շոպենհաուերի. «Կրոնները նման են լուսատիտիկների, որպեսզի լույս տան խավար է հարկավոր», Ձեր «երեք հրացանակիրների»՝ Տեր Արամի, Տեր Թադեի և քո՛, շնորհիվ ես նորովի իմաստավորեցի այս միտքը։ Փաստորեն «Լույսը» բանտարկվեց, իսկ դրա համար «Խավար» էր պետք, իսկ «թավշյատերտերիզմը», որպես համաճարակ, ընտրեց Ձեզ՝ որպես խավարի զինակցի և կույր հետևորդի։
Միտքդ պա՞րզ է, երբ գրում ես, որ «… ճշմարտության հնձաններից քամված ցավ, որը սեղմվել է լռության մեջ երկար տարիներ, բայց որն այլևս հնարավոր չի եղել լռությամբ ու վախով ճնշել»։
Արդյոք չե՞ս շփոթել Նեռի սև հնձանների հետ, որտեղից թափվող ալ կարմիր գինին քո երակներում լերդացել է, իսկ բանականությունդ մթագնել առհավետ։
Արեգ Սավգուլյան, պատմաբան
