Ազգային-ազատագրական և ապապետական՝ միլլաթային թրքահպատակ. պատմական ինքնութենական երկու դրսևորումների միջև պայքարը՝ Հայաստանում

Ինքնության մասին  

• Աշխարհում ինքնությունների պատերազմ է։ Պատերազմ ինչպես երկրների ներսում, այնպես էլ իրար դեմ։ 

• Օրինակ՝ ո՞րն է ամերիկյան ինքնությունը՝ ավանդական պուրիտանականությունն ու քրիստոնեական արժեքները, թե մարդու իրավունքների կրոնը։ Նույնը Ռուսաստանում. Ռուսաստանը ԽՍՀՄ շարունակությո՞ւնն է, թե՞ վերջինիս մոդերնիզացիան սկսվել էր դեռ Ալեքսանդր Գ-ի ժամանակ։ 

• Թուրքիայում ևս քեմալիզմի և դրա բոլոր սյուների՝ հանրապետության, բանակի և աշխարհիկության դեմ հաջող պայքարում է կայսերական իսլամական ազգայնականությունը։ 

• Իսկ արդյոք ինքնությունների պայքար կա՞ նաև Հայաստանում։ Միանշանակ կա։ Հայաստանում պատմական ինքնութենական երկու դրսևորումների միջև է պայքարը՝ ազգային-ազատագրական և ապապետական՝ միլլաթային ու թրքահպատակ։ Վերջինիս կողմնակիցներ էին 1991-1998 թ.-ին իշխածները, որոնց գաղափարական և նարատիվային մետաստազները, ցավոք, հաջորդ տարիներին չոչնչացվեցին, և 2018 թ.-ին սրանք նորից զավթեցին հայոց գահը։ 

• Հայաստանի դեպքում սա է ինքնութենական երկընտրանքը՝ կա՛մ դու, լինելով հայ, ազգային-ազատագրական հակաթուրքական ինքնության կրող ես, կա՛մ թուրքական քաղաքական ինքնության։ 

• Այլ տարբերակներ չկան, քանզի ինքնության «շուկան» բջջային օպերատորի կամ ջինսի շուկայի նման չէ, վերջինիս տեսականին միշտ սահմանափակվում է երկուսով։