Աղբյուր՝ Հայագիտական հանդես
«Սա Հայաստան է և վե՛րջ»
– Պատերազմը վաղը կավարտվի, իսկ մենք շրջափակման մեջ ենք լինելու դեռ երկար,– ասում էր:– Այսօրվանից պետք է մտածել, թե ինչպես ենք ապրելու: Այսօր մենք հաղթում ենք, բայց վաղը կարող է կրկին ինքնապաշտպանության խնդիր ծագել և խրամատներ փորելու հարց առաջանա, պաշտպանական ամրություններ կառուցելու խնդիրներ ունենանք, տեխնիկա անհրաժեշտ լինի: Հայաստանում պետք է զարգացնել հատկապե՜ս ռազմական արդյունաբերությունը…
Հայոց հողը, երկիրը անբացատրելի զգացմունքներ և խորհուրդներ էին առաջացնում քո մեջ: Մե՛զ համար գուցե անբացատրելի: Այս հողի վրա դու քայլում էիր հպարտ ու հաստատակամ՝ որպես քո երազած Մեծ Հայքի քաղաքացի, տեր: Եվ սերդ սովորական չէր մեր հողի նկատմամբ: Պահանջում ու պարտադրում էիր մաքուր պահել նրա յուրաքանչյուր թիզն ու անկյունը՝ հարազատ տան պես:
Հասմիկ Գուլակյան
