Երբ ասում են՝ ՀՀ թոշակառուների թոշակը չեն բարձրացնում, որովհետև «փող չկա», սուտ է։
Փող կա։ Պարզապես փողը թոշակառուի համար չէ։
Մինչ 660 հազար թոշակառու ամսական ստանում է միջինը 50 հազար դրամ, Ազգային ժողովի պատգամավորները պատրաստվում են յուրաքանչյուրը ստանալ շուրջ 3 միլիոն դրամ։ Այդ գումարից 1,8 միլիոնը՝ որպես պարգևավճար։
Ընդհանուր՝ մոտ 400 միլիոն դրամ միանգամից։
Սա ոչ թե տնտեսական, այլ բարոյական աղետ է։
Պատգամավորը, որը մեկ ամսում ստանում է թոշակառուի մոտ 60 ամսվա եկամուտ, իրավունք չունի խոսել սոցիալական արդարությունից։
Պետությունը, որը գտնում է գումար պարգևավճարների համար, բայց «չի գտնում» թոշակի բարձրացման համար, գիտակցաբար նվաստացնում է իր տարեց քաղաքացիներին։
Թոշակառուն ամբողջ կյանքում աշխատել է, հարկ է վճարել, երկիր է պահել։
Այսօր նրան ասում են՝ «համբերիր»։
Իսկ վերևներում ասում են՝ «պարգևատրենք ինքներս մեզ»։
Սա քաղաքական սխալ չէ։
Սա բարոյական խայտառակություն է։
Ի՞նչ կարելի է անել այս գումարով։ Երկրում կա 18.000 քաղաքացի, որոնք ծայրահեղ աղքատ են, չունեն ոչ մի եկամուտ։ Այդ 400 միլիոնը տվեք, ես կտանեմ մեկ առ մեկ ցուցակով կբաժանեմ։ Ամեն մեկին 22.000 դրամ կհասնի։ Կուշտ փորով հաց կուտեն մեր հայ մարդիկ Ամանորի և Սուրբ Զատիկի օրերի ։ Խիղճ ունեցեք, օգնեք կարիքավորներին։
Կողոսացիներին 3:12։
Ուրեմն, ինչպես Աստծու ընտրյալներ՝ սրբեր ու սիրելիներ, հագե՛ք գութ, ողորմություն, քաղցրություն, խոնարհություն, հեզություն, համբերատարություն։
Հրայր Կամենդատյան, տնտեսագետ, «Հայաքվե» միավորման վարչության անդամ
