«Այդ հարցը տվեք դատական իշխանությանը,փաստաբաններին, դատախազներին,- հուշում է Կարեն Անդրեասյանը գործադրի նիստից հետո լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ,- ողջունելի է, որ կալանքը, որպես խափանման միջոց, փոխարինվում է գրավով: Որպես քրեակատարողական հիմնարկի պատասախանատու՝ ուրախ ենք, որ բեռնաթափվում է հիմնարկը»:
Իսկ կարո՞ղ է Անդրեասյանը հայտնի դեպքերն ու արտահայտությունները համադրել ու նորից ասել, որ գործադիրը չի խառնվում դատական իշխանության գործերին: Բավական է հիշել ԲԴԽ նախկին նախագահ Ռուբեն Վարդազարյանի եւ խորհրդի նախագահի՝ արդեն նախկին ժամանակավոր պաշտոնակտար Գագիկ Ջհանգիրյանի մասնակցությամբ աղմկահարույց ձայնագրությունը, որտեղ ակնհայտ էր Վարդազարյանին պաշտոնանկ անելու հստակ հանձնարարականը, Փաշինյանի այն հայտարարությունը, թե այս երկրում կա՞ մի դատավոր, որ իր ասածը չկատարի: Պարզվում է Անդրեասյանը դեպքերի սեփական մեկնությունն ունի:
«Վարչապետի այդ հայտնի խոսքը վերաբերում էր նրան, որ եթե գործադիրը նման ցանկություն ունենար, գործիքակազմը ժառանգել էր շատ վաղուց: Հենց այս տարիները ցույց են տվել, որ մեր իշխանությունը, մեր կառավարությունը չի միջամտում գործերին, որովհետեւ լինում են դժգոհութուններ, թե ինչու՞ կառավարությունը չի ապահովում այս կամ այն գործչի ընդմիշտ ազատազրկումը»:
Իսկ մարդկանց քաղաքական հայացքների համար դատապարտելը մտնու՞մ է դատական համակարգի բարեփոխումների օրակարգի մեջ: Այստեղ էլ շատ վստահ պատասխան:
«Այն, որ դուք այդ հարցը տալիս եք, ամենեւին չի նշանակում, որ դա այդպես է, դա բացարձակ շահարկում է: Լրագրողը, ենթադրում եմ, լսել է այդ մասին քաղաքական առանձին շրջանակներից: Կրկնում եմ՝ որպես նախարար որեւէ քրեական գործի չեմ միջամտում, կառավարությունը չի միջամտում, ձեր բոլոր գնահատականները վերաբերում են այլ օրգանների, որոնք անկախ են գործում կառավարությունից»:
Անդրեասյանը նույնքան վստահ է, որ Հայաստանում քաղբանտարկյալներ չկան: Չնայած այս պնդմանը՝ փաստ է, որ Փաշինյանին եւ իշխանությանը քննադատողներն ազատազրկվում են, պահվում կալանքի տակ, մահանում դատարանի դահլիճում:
Իսկ երբ նոր էր վարչապետ դարձել, Փաշինյանը մեկ ամբողջ ուղիղ եթեր նվիրեց նախնական կալանքին. նա կտրուկ դեմ էր խափանման այդ միջոցի կիրառմանը:
