Ի՞նչ անել, եթե Իսրայելի հարձակումը ձախողվի։ Ի՞նչ անել, եթե Իրանի միջուկային օբյեկտները չափազանց խոր լինեն և չափազանց լավ պաշտպանված։ Ի՞նչ անել, եթե մինչև 60 տոկոս հարստացված 400 կիլոգրամ ուրանը՝ վառելիք, որը, երբ հարստացվի մինչև զենքի համար նախատեսված աստիճանի (90 տոկոս), բավարար կլինի մինչև տասը միջուկային մարտագլխիկ ստեղծելու համար, մնա անվնաս։
Կարծիք կա, որ այս ուրանը կարող է թաքնված լինել գաղտնի պահեստներում։ Իսրայելի հարձակումների ժամանակ մի քանի միջուկային ֆիզիկոսներ են զոհվել, բայց ոչ մի ռումբ չի կարող ոչնչացնել Իրանի կուտակած գիտելիքներն ու փորձը։
Ի՞նչ կլինի, եթե Իսրայելի հարձակումները համոզեն Իրանի ղեկավարությանը, որ հետագա հարձակումները կանխելու միակ միջոցը հնարավորինս արագ միջուկային զենք ձեռք բերելն է։
Ի՞նչ կլինի, եթե նոր ռազմական առաջնորդները ավելի համառ և պակաս զուսպ լինեն, քան իրենց նախորդները։
Առնվազն, Իսրայելը կարող է նոր հարձակումներ սկսել՝ ամբողջ տարածաշրջանը ներքաշելով հարձակումների անվերջանալի ցիկլի մեջ։ Իսրայելցիները կոշտ արտահայտություն ունեն այս ռազմավարության համար՝ «խոտհունձ անել»։
