Երևանի քաղաքապետ Տիգրան Ավինյանի երեկոյան հայտարարությունը, թե Նուբարաշենի աղբավայրում բռնկված հրդեհը «պատահականություն չէ, այլ դիտավորություն», չի կարելի ընկալել որպես շարքային արձագանք միջադեպին։
Սա քաղաքական ազդակ է, որն ակնհայտորեն ցույց է տալիս, որ քաղաքային կառավարման համակարգում սկսվել են ավելի խորը և վտանգավոր գործընթացներ։
Ի՞նչ է ակնարկում Ավինյանը:
1. Բիզնես շահերի բախում
Աղբահանության ոլորտը Երևանում տարիներ շարունակ եղել է միլիարդավոր դրամների շահերի և մենաշնորհային ազդեցությունների կենտրոն։
Հրդեհի դիտավորյալ տարբերակը կարող է լինել՝
● քաղաքապետարանի դեմ կազմակերպված սաբոտաժ՝ ցույց տալու «անարդյունավետություն»,
● պայմանագրերի կամ մրցույթների վրա ճնշման գործիք,
● կամ ազդեցության ոլորտների վերաձևման միջոց՝ հին խաղացողների դուրսմղման և նորերի մուտքի նպատակով։
2. Քաղաքական դրդապատճառներ
Հրդեհը կարող է ունենալ նաև բացահայտ քաղաքական ենթատեքստ․
● փորձ՝ խաթարելու քաղաքապետարանի հեղինակությունը և բարձրացնելու սոցիալական դժգոհության ալիքը,
● ճնշման մեխանիզմ՝ Ավինյանի նկատմամբ ազդեցություն ստանալու նպատակով,
● կամ նույնիսկ իշխանական տարբեր կենտրոնների միջև ուժերի վերադասավորման արտահայտություն։
Այն փաստը, որ քաղաքապետը նշել է՝ հարցը քննարկել է ԱԱԾ տնօրենի և ՆԳ նախարարի հետ, հուշում է՝ սա սովորական միջադեպ չէ․ խոսքը կարող է լինել պլանավորված գործողության մասին, որն ունի շատ ավելի լայն քաղաքական կամ տնտեսական հաշվարկներ։
Այս համատեքստում Նուբարաշենի հրդեհը պետք է դիտարկել մայրաքաղաքի կառավարման համակարգում ազդեցությունների բախման և ուժերի վերադասավորման վտանգավոր ազդակ։
Իսկ «ծուխը» այստեղ ամենևին էլ միայն աղբավայրից չէ․ այն դուրս է գալիս Հայաստանի քաղաքական և տնտեսական ստվերային գործընթացներից՝ բացահայտելով խորքային լարվածությունը, որը վաղ թե ուշ կարող է պայթել շատ ավելի գլոբալ մակարդակում։
Սուրեն Սուրենյանց, քաղաքագետ
