Ազգային կինոյի մեծ վարպետ, վավերագրական կինոյի ականավոր ռեժիսոր, համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայի դասական կինոլեգենդը՝ Արտավազդ Փելեշյանը, նշում է ծննդյան 83-րդ տարեդարձը:
ՀՀ ժողովրդական արտիստ, ՌԴ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հայկական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր, Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, Ֆրանսիայի SCAM-ի անդամ։
Պարգևատրվել է ՀՀ «Մեսրոպ Մաշտոց» և ՀՀ Պատվո շքանշաններով:
Փելեշյանն ունի շատ ուժեղ հայկական ինքնություն` միաժամանակ լինելով աշխարհի քաղաքացի: Դա է փելեշյանական ֆիլմերի ամենահետաքրքիր կողմը: Փելեշյանն անհամեմատ ընդլայնեց կինոյի սահմանները և իրական, վավերագրական պատկերին հաղորդեց մեծ կինոյի բանաստեղծական ուժը՝ իր ֆիլմերը վերածելով լիովին նոր կինոէսթետիկայի: Նա ստեղծեց բացառիկ, անկրկնելի փելեշյանական կինոաշխարհը: Վավերագրական կինոյի կենդանի դասականն իր ֆիլմերը կառուցել է առանց բառերի: Տարածական մոնտաժի հեղինակը համաշխարհային կինոյում պարզապես հեղաշրջում արեց՝ ջնջելով մոնտաժի ընդունված չափանիշների սահմանագիծը:
Հեղինակն ինքն այս մասին ասել է ` «Իմ ֆիլմերի թերությունը նրանում է, որ նրանց մեջ բառեր չկան, իմ ֆիլմերի առավելությունը նրանում է, որ նրանց մեջ բառեր չկան»:
«Բառն օգտագործելը պահանջում է այնքան տեւողության պատկեր, որքան պիտի տեւի խոսակցությունը, իսկ դա խանգարում է կերպար ստեղծելուն: Դրա համար է, որ հրաժարվել եմ բառերից: Դրանք կաշկանդում են: Պատկերները, գործողությունները, ձայները, հնչյունները, աղմուկը, երաժշտությունը միասին խոսում են ավելի շատ, քան բառերը: Ես ստեղծում եմ էմոցիոնալ դաշտ ոչ թե տվյալ հատվածի շուրջ, այլ` ընդհանուր ֆիլմի»,- իր մեթոդն այսպես է ներկայացրել Փելեշյանը:
