Քաղցկեղի հարուցիչները հիմա էլ լուրջ-լուրջ դեմքով «Բոինգ» են թռցնում

Հայաստանի Հանրապետության ենթակառուցվածքների բնագավառում մասնագիտական գիտելիքներ չունենալը,  դրան գումարած ոտքի վրա որոշումներ կայացնելու գավառամիտ վճռականությունը հանգեցնում են տնտեսական քաղցկեղի, որի «հարուցիչները»  շատ արագ հայտնվում են կոտրած տաշտակի առջև։

 Երեկ երկրի կառավարչական վերնախավը  քաղաքացիական ավիացիայի պատասխանատուների հետ հանդիպման էր։

 Հանդիպման թամադան  բերման էր ենթարկել 30-40 հոգու՝ փոխվարչապետեր, նախարարներ, բազմաթիվ  քպականներ, որոնցից և ոչ մեկը քաղաքացիական ավիացիայի հետ ոչ մի կապ չուներ. պարզապես հոգեհանգստի մասնակցի դեմքով շարվել էին սեղանի շուրջը։

Անհասկանալի տոկոսներ արտաբերող, շիկնած, հազիվ կենդանության նշաններ ցույց տվող  մի մասնագետ պաշտոնյայից հետո կառավարության գլուխը տվեց մի շատ կարևոր հարց. նոր բերած «Բոինգով» բեռ տեղափոխե՞լ եք։

 Իմիջիայլոց, հարցումը կատարվում էր զարմանալի «խորաթափանց հայացքով», «հզոր տնտեսվարողի» գլխի յուրօրինակ շարժումներով, հոնքերն իրար վրա դարսելով և  բոլորին ծանոթ ձայնային ֆալցետով։

Իհարկե, մեր օրերի «խոշոր ղեկավարի» խիստ հայացքի ներքո հանդիպումը, սովորականի պես վերածվեց անգրագետ-կիսագրագետների  «խորաթայի», որի ընթացքում չքննարկվեցին նոր բերված ինքնաթիռի համար անհրաժեշտ մասնագիտական ցուցանիշերը, այդ թվում’

1.վազքուղու շահագործման հնարավորությունները

2.վառելիքի ներկրման աղբյուրները

3.քսայուղերի, վառելիքի մատակարարումը

4.կոմերցիոն բեռ կրելու տեխպայմանը

5.ինքնաթիռի տարիքը

6.վերանորոգման վերջին գրանցված ամսաթիվը

7.լիզինգի պայմանները

8.ապահովագրության եղանակը, վճարումները

9.նախատեսվող բեռնափոխադրման  ուղղությունները, դրանց դինամիկան

10.անձնակազմի կոմպլեկտավորման, ուսուցման խնդիրները

Եվ էլի բազմաթիվ հարցեր, որոնք չտրվեցին և չստացան պատասխաններ։

Այ սա է այն քաղցկեղը, որը քայքայում է երկիրը, և դրա պատճառը  կառավարման կուսակցական, թայֆայական մոդելն է, որն ապահովում է մեր հետնահանջի շարունակականությունը։

Հրայր Կամենդատյան, տնտեսագետ