Դեսպան Գրիգոր Առաքելյանի էջից, –
Հայաստանում քաղաքական գործիչ դառնալը թե՛ տղամարդկանց և թե՛ կանանց համար շատ ավելի հեշտ է, քան, ասենք, մեր հարևան Իրանում: Ճիշտ է, Հայաստանի սահմանադրությունը քաղաքական գործչի սահմանումն ու նկարագիրը չի տալիս, բայց բոլորս էլ գիտենք, որ մեզանում քաղաքական գործիչ դառնալը պայմանավորված չէ գենդերային առանձնահատկություններով: Մեր խորհրդարանում և խորհրդարանից դուրս ժողովրդի հոգսերի ծանր բեռն իրենց վտիտ ուսերի վրա կրող կին քաղաքական գործիչները ձեզ վկա:
Իրավիճակն այլ է Իրանում: Պատճառը ո՛չ թե սահմանադրության և կրոնապետության նախատեսած սահմանափակումներն են, այլ խնդիրը «բառագիտական» է: Բանն այն է, որ «քաղաքական գործիչ» (رجل سیاسی) եզրույթը պարսկերենում արական սեռի բառ է (հայերեն արական սեռով արտահայտված «քաղաքական ԱՅՐ» բառակապակցության օրինակով), հետևաբար «կին քաղաքական այր» պատկերացնելը թե՛ մեզ համար է դժվար, և թե՛ մեր հարևանների:
Իրանում անցկացվելիք 13-րդ նախագահական ընտրությունները յոթը սարի հետևում չեն, և նախագահի թեկնածու դառնալու համար կանայք արդեն սկսել են թակել սահմանադրությունը մեկնաբանող «այրերի» դուռը: Եվ մենք 2021 թ. հունիսի 18-ին կրկին սահմանադրությունը և պարսից լեզվի քերականությունը մեկնաբանող «այրերի» լայնախոհության մասին գաղափար կազմելու հնարավորություն կունենանք: Չէ որ Իրանում նախագահական ընտրություններին մասնակցելու պարտադիր պայմաններից մեկը «քաղաքական ԱՅՐ» լինելն է:
