Նախկին քպական պատգամավոր Արսեն Ջուլֆալակյանը գրում է.
Ո՞րն է քպ-ի մոտ դեսպան աշխատելու գինը:
Պարտավոր ես հերքել/ուրանալ ինքդ քո կամ գործընկերներիդ կողմից վերջին 30 տարվա ընթացքում տարված աշխատանքը, արտաքին քաղաքական գիծը:
Այսինքն՝ հերքել ինքդ քեզ:
2023թ սեպտեմբերի 19-ից հետո հաճախ մտածում եմ, թե ինչպե՞ս է նոր պայմաններում աշխատելու Հայաստանի դիվանագիտական ապարատը:
Հաշվի առնելով նաև, թե ովքեր են նշանակված ԱԳՆ ղեկավար պաշտոններին…
Ստացվում է, որ ՀՀ վարչապետի ակտիվ ջանքերով դեսպանները տևական ժամանակ է զրկված էին որևէ արտաքին քաղաքական օրակարգ առաջ մղելուց, և մեծ հաշվով հյուպատոսի գործառույթներ էին իրականացնում նստավայր երկրներում: Բացառությամբ մի քանի քպ-ականի, որոնք զբաղված էին շահագրգիռ գերտերություններում Արցախի ամբողջական հանձնումն օրինականացնելով, Ադրբեջանի թիկունքը պահելով…
Թվում էր՝ դրանից ավելի վատ, անօգտակար վիճակ չէր կարող լինել դեսպանների համար. աշխատել առանց որևէ առաջնահերթության, առանց օրակարգի:
Բայց ոչ:
Այժմ, այդ նույն պատուհասի շնորհիվ նրանք աշխատելու են միջազգային հարաբերություններում հիմնավորել, որ Արցախը «միշտ էլ Ադրբեջան է եղել», հայոց ցեղասպանությունը «հայերն են հրահրել», Սփյուռքը «պետք է ինքնուրույն իր խնդիրները լուծի» և այլն:
Ինչպե՞ս` չգիտեմ:
Դա է գինը դավաճանների մոտ աշխատելու:
