Շահումով խաղերը, կազինոները, հեռախոսի ապարատից ծորացող չարիքը պետք է արմատախիլ արվի Հայաստան երկրից:
Դրա փոխարեն քպ իշխանությունը դեմքի բացառիկ հոգատար արտահայտությամբ քննարկում է խաղադրույքների հարկման ինչ-որ մեխանիզմներ:
Հաջորդիվ ներկայացնելու եմ, թե այդ ախտի մասին ինչ կարծիք են ունեցել մեծագույն մտածողները:
Ուիլյամ Պետի. Հարկերի և տուրքերի մասին տրակտատ
Վիճակախաղերի մասին
1. Վիճակախաղ խաղալիս մարդիկ սովորաբար նաեւ իրենց հարկում են, թեեւ հույս ունեն ստանալ հատուկ նպաստ։ Հետևաբար, վիճակախաղը, ճիշտն ասած, հարկ է դժբախտ, ինքնավստահ հիմարների համար, ովքեր հավատում են իրենց բախտին կամ հավատացել են տարբեր գուշակների, ովքեր իրենց խոստացել են, որ իրենք մեծ հաջողություն կունենան վիճակախաղին:
2. Այնուամենայնիվ, քանի որ աշխարհը լի է նման հիմարներով, որոնց խաբում են ու որոնք ուզում են խաբվել, ճիշտ կլիներ, եթե ինքնիշխանն իր թևի տակ առներ այդ հիմարներին, ինչպես դա տեղի է ունենում խելագարների դեպքում։
3. Հետևաբար, վիճակախաղը չպետք է թույլ տրվի, քանի դեռ իշխանությունները չեն սահմանել այն համամասնությունը, որով մարդիկ վճարելու են իրենց սխալների համար և հոգ տանեն, որ մարդիկ չխաբվեն։
4. Վիճակախաղը պետք է օգտագործվի միայն փոքր գումարներ հավաքելու և ավելի շուտ մասնավոր-հանրային կարիքների համար (ոչ թե բանակների կամ նավատորմի սարքավորումների պահպանման համար), ինչպես օրինակ՝ ջրատարների, կամուրջների և, հնարավոր է, ճանապարհների և այլնի կառուցման համար։ Ուստի այս դեպքում դրանց մասին ավելին ոչինչ չենք ասի։
Հրայր Կամենդատյան, տնտեսագետ, «Հայաքվե» նախաձեռնության ներկայացուցիչ
