Տիգրան Աբրահամյանը գրում է. Իշխանության տարբեր ներկայացուցիչների` Արցախի հետ կապված տարբեր ապազգային, հակահայ, դավաճանական հայտարարությունները միայն գալիս են ամրապնդելու այն մոտեցումը, որ իշխող ուժը Արցախի խնդրով զիջումների է գնացել, հանձնել ոչ միայն Ադրբեջանին սիրաշահելու և զիջում մատուցելու համար, այլ որ նաև այդ հարցում գաղափարապես համախոհ է ադրբեջանցիների հետ:
3-4 տարի Արցախի ինքնորոշման իրավունքը կառավարության ծրագրերով, բյուջեով, նախընտրական ծրագրով ամրագրածներն այսօր այնպիսի դեմքի բութ արտահայտությամբ են խոսում Արցախի մասին, որ կարծես իրենք չէին Ստեփանակերտի վերածննդի հրապարակում ողջ ուժով գոռում` «Արցախը Հայաստան է և վե´րջ»:
Երբ ժամանակին շատերս խոսում էինք այն մասին, որ սրանք եկել են Արցախը հանձնելու, հեկեկալով հերքում էին:
Իսկ հիմա չեն էլ ասում, թե չի ստացվել, չկարողացանք, ուղիղ ասում են` Արցախն Ադրբեջան է, Արցախը սպառնալիք է, իսկ Արցախի հանձնումը փորձում ներկայացնել որպես փրկություն:
