Հայկական պետականության շուրջ օղակը սեղմվում է. լռելն անհանդուրժելի է. իր նոր հոդվածն այսպես է վերնագրել քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը։
Ապրիլը 24-ը Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացու, յուրաքանչյուր հայի համար մնում է 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օր։
Սրանով հանդերձ, պատմական ողբերգությանը զուգահեռ, մենք կանգնած ենք գոյաբանական նոր վտանգի առաջ:
● Ինքնիշխան տարածքի օկուպացիա և ռազմական ագրեսիա
2026 թվականի փետրվարի դրությամբ՝ Ադրբեջանի զինված ուժերը անօրինականորեն վերահսկում են Հայաստանի ավելի քան 240 քառակուսի կիլոմետր տարածք՝ Ջերմուկի, Վարդենիսի, Սիսիանի և Գորիսի շրջաններում։ Ծանր զինտեխնիկան տեղակայված է անմիջապես խաղաղ բնակավայրերի և քաղաքացիական ենթակառուցվածքների հարևանությամբ՝ ուղղակի սպառնալիք ստեղծելով հազարավոր մարդկանց կյանքի համար։
● Արցախի հայերի էթնիկ զտում
2023 թվականին ավելի քան 100 հազար հայեր հարկադրաբար վտարվեցին Արցախից։ Միջազգային կազմակերպությունները փաստագրել են շրջափակումը, ռմբակոծությունները և կազմակերպված էթնիկ զտումը։
● Պետական մակարդակով հայերի գոյության իրավունքի ժխտում
Ադրբեջանի իշխանության կողմից խրախուսվող «Արևմտյան Ադրբեջան» ծրագիրն, ըստ էության, հավակնություն է Հայաստանի ամբողջ տարածքի նկատմամբ։ Այս պահանջը ուղեկցվում է հայերի նկատմամբ ատելության հռետորաբանությամբ, դեհումանիացիայով և հայկական պետականության վերացման բացահայտ կոչերով։
● Հայկական մշակութային ժառանգության ոչնչացում
Օկուպացված տարածքներում համակարգված ոչնչացվում են հայկական եկեղեցիներ, խաչքարեր, գերեզմանոցներ և պատմամշակութային հուշարձաններ։ Սա մշակութային ցեղասպանության դասական դրսևորում է՝ նպատակ ունենալով ջնջել հայերի պատմական հետքը։
● Պետական մակարդակով ատելության քարոզչություն
Ադրբեջանի դպրոցական ծրագրերում, պետական լրատվամիջոցներում և պաշտոնյաների հայտարարություններում հայերի նկատմամբ թշնամանքը սերմանվում է համակարգված։ Սա ստեղծում է հող՝ նոր հանցագործությունների համար։
Միջազգային հանրությունը լռում է, սակայն մենք պարտավոր ենք բարձրաձայնել այս խնդիրների մասին։
Այսօր Հայաստանի Հանրապետության տարածքի որոշ հատվածներ արդեն արյունահոսում են՝ Ջերմուկ, Վերին Շորժա, Ներքին Հանդ, Տիգրանաշեն, Վերին Ոսկեպար, Սոֆուլու և Բարխուդարլու։
Հայկական պետականության շուրջ օղակը սեղմվում է, այդ վտանգը պետք է կանխենք այսօր՝ Հայաստանն ու հայ ժողովրդին զերծ պահելով նոր արհավիրքներից:
