«Ընթերցող, զգուշացի՛ր: Շահե Մնկրյանի բանաստեղծությունների այս նոր հատորը զբոսայգում հաճելի ժամանակ անցկացնելու համար չի նախատեսված: Բանաստեղծը անկեղծորեն է ներկայացնում իր մանկության տարիների իրադարձությունները, երբ 1975-ին Բեյրութում բռնկվեց քաղաքացիական պատերազմը, երբ մարդկային վայրագությունը, մահն ու սարսափը իշխում էր ամենուրեք»: Այս տողերով է «Միրոր-Սփեքթեյթր» շաբաթաթերթում Քրիստոֆեր Ադամյանն սկսում իր գրախոսականը:
Գրքի բովանդակության տրամադրությունը ի հայտ է գալիս հենց առաջին բանաստեղծությունում, որը կրում է «Որդու կրթությունը» խորագիրը: «Ես իմ կրթությունը ստացել եմ դիարանում, որտեղ մորս համոզմամբ, ամառային արձակուրդների ժամանակավոր այդ գործը հեռու էր պահելու ինձ փողոցներում թափառելուց», գրում է Մնկրյանը, անընդհատ հիշեցնելով ընթերցողին, որ նա իր մոր ջերմության կարիքն ուներ հատկապես պատերազմական այդ ժամանակաշրջանում:
Բայց նա կարիքն ունի նաեւ իր հոր ներկայությանը, եւ իմանալով, որ հայրը սիրում է կարգապահությունը, փորձում է ամեն գնով նմանվել նրան: Կարգապահությունն ու բարի կամեցողությունն են իշխում հետագա բանաստեղծություններում: Դպրոցական տարիներից հիշում է, որ ընկերները ծիծաղում էին պառավ մի միանձնուհու վրա, որին մի օր նա հետեւել է եւ պարզել նրա կենցաղային պայմանները, իմացել, որ նա փշերով անկողնու վրա պառկած լաց է եղել ամբողջ գիշեր: «Դրանից հետո երեխաները փոխեցին իրենց վերաբերմունքը նրա հանդեպ», գրում է նա:
Պատերազմի եւ բռնությունների հենքի վրա «հյուսված» բանաստեղծություններն ունեն նաեւ լավատեսական, հաղթական ենթատեքստեր: Լիբանանի ժողովուրդը բազում անգամներ է կարողացել հաղթահարել դժվարություններն ու ճգնաժամերը, հավատացած է Մնկրյանը:
«Մոռացկոտության պատմությունը» հեղինակի երկրորդ գիրքն է, որը նա հրատարակել է առաջինից 20 տարի անց: Նա այժ Փասադենայի Հովսեփյան վարժարանի տնօրենն է եւ Համահայկական գրական ընկերակցության վարչության անդամ:
Գրախոսողը մանկական հիշողություններով եւ համայնքի անդամի հանգամանքով գրված այս հատորը իր պատկերայնության հրաշալի տեսարաններով դասում է այլ մեծարժեք ստեղծագործությունների (Մահմուդ Դարվիշի «Հիշողություններ ընդդեմ մոռացկոտության, Նիկոլաս էլ-Հաջի «Սիրո եւ պատերազմի լիբանանյան գովերգեր») շարքում:
Մեր կարծիքով, Լիբանանի ներկա տագնապալի իրավիճակը հաշվի առնելով է՛լ ավելի է կարեւորվում Շահե Մնկրյանի այս նոր հատորի լույս ընծայումը:
