Քանի որ Եկամտահարկի եւ Շահութահարկի մասին գործող օրենքներում առաջարկվող փոփոխությունների հետ կապված մի քանի հարցեր ունեի, եւ հաշվի առնելով, որ նման օրենսդրական փոփոխություններ նախաձեռնել է հայրենի կառավարությունը, որոշեցի դիմել կառավարություն` փորձելով ստանալ ինձ հետաքրքրող հարցերի պատասխանները:
Բնականաբար դիմեցի Ֆինանսների նախարարություն: Ինչո՞ւ բնականաբար, որովհետեւ հենց այս նախարարության ներկայացուցիչը` փոխնախարար Վախթանգ Միրումյանը ԱԺ-ին ներակայացրեց առաջարկվող փոփոխությունները, եւ ես տրամաբանեցի, որ ինքն ուրեմն (կամ այս նախարարության որեւէ այլ ներկայացուցիչ) ե՛ւ իրավասու է, ե՛ւ կարող է պատասխանել հարցերիս: Սակայն ֆինանսների նախարարության հասարակայնության հետ կապերի բաժնից հայտնեցին, որ աղմկահարույց օրինագծերի պատասխանատվությունը (իրենք չասացին` աղմկահարույց) գլխամասային նախարարությունը ոչ թե ֆինանսներինն է, այլ նորաբաց Միջազգային տնտեսական ինտեգրման եւ բարեփոխումների նախարարությազնը: Այսինքն հենց այս վերջին նախարարությունն է կազմել, մշակել օրինագիծը: Ինչը, սակայն, չգիտես ինչու, ԱԺ է բերել ֆինանսների փոխնախարարը, հավանաբար` տարբերություն չկա:
Ֆիննախից ինձ խորհուրդ տվեցին դիմել հենց այս` երկար անվանումն ունեցող նախարարություն: Քանի որ այս նախարարությունից որեւէ կոորդինատ չունեի` google.am որոնողական համակարգում փնտրեցի այս նախարարության պաշտոնական կայքէջը: Պարզվեց, որ անցյալ տարվանից բաց այս նախարարությունը պաշտոնական, կիսապաշտոնական, սիրողական կամ որեւէ տեսակի կայք չունի: Մինչդեռ նախարարությունը, կրկնենք` կոչվում է Միջազգային ինտեգրման եւ բարեփոխումների, հետեւաբար ոչ միայն պետք է հասարակությանը պարբերաբար` գործածվող բարեփոխումների եւ տնտեսական ինտեգրման շուրջ տեղեկատվություն տրամադրի, այլեւ, ելնելով որոշ անշրջանցելի իրողություններից, դա պետք է կատարի ոչ միայն հայերեն, այլեւ` ռուսերեն, ղազախերեն, շուտով նաեւ ղրղզերեն:
Ես, սակայն, չհուսահատվեցի: Մտա կառավարության պաշտոնական կայքը (փառք Աստծո, այդպիսինը կա) եւ «Կառավարության կառուցվածքը» բաժնում գտա ինձ հետաքրքրող նախարարությունը: Մտա նրանց էջը եւ այնտեղ, որպես տեղեկատվություն, կարդացի միայն այն, թե ով է նախարարը, երբ է նա նշանակվել, ով է նրա առաջին տեղակալը, որն է հասցեն եւ, ուշադրություն` միայն մեկ հեռախոսահամար: Մտքումս «գտա» բացականչելովՙ արագ զանգահարեցի այդ հեռախոսահամարով: Պատասխանեցին, որ սխալ եմ զանգահարել, քանի որ` դա ոչ թե Միջազգային տնտեսական ինտեգրման եւ բարեփոխումների նախարարությունն է, այլ` ՀՀ փոխվարչապետի ընդունարանը: Ես համառեցի. բայց չէ՞ որ այդ հեռախոսահամարն է նշված այդ նախարարության տվյալների տակ, ասացի: Ինձ պատասխանեցին, որ այդ նախարարությունը մամուլի եւ հասարակայնության հետ կապերի բաժին որպես այդպիսին չունի, հետեւաբար… Հետեւաբար ոչ միայն կայք չունի, այլեւՙ հիշյալ բաժինը: Արդեն շփոթմունքի մեջ` հանկարծ հասկացա, որ ՀՀ փոխվարչապետը եւ Միջազգային տնտեսական ինտեգրման եւ բարեխոփոխումների նախարարը մեկ մարդ է` Վաչե Գաբրիելյանը: Ուրախացա, քանի որ մտածեցի, թե հայրենի կառավարությունը նախարարության համար հասարակայության հետ կապերի բաժին եւ առանձին պաշտոնական` պարբերաբար թարմացվող եւ մի քանի լեզուներով հրապարակվող կայք չունի, որովհետեւ ցանկանում է խնայել պետական բյուջեի առանց այդ էլ սուղ միջոցները: Ոչինչ, որ մեր Միջազգային տնտեսական ինտեգրացիայի եւ հատկապես բարեփոխումների մասին ոչ ոք ոչինչ չի իմանա, ոչինչ, որ լրագրողները կմեղադրվեն ոչ պրոֆեսիոնալ աշխատանք կատարելու մեջ, երբ իրենց հետաքրքրող հարցի պատասխանը իմանալու համար ոչ թե դիմում են համապատասխան տեղը, այլ ներկայացնում իրենց իսկ ենթադրությունները:
Հա, երբ կայքը կստեղծվի, իսկ մենք հույս ունենք, որ այն կստեղծվի, ես իմ հարցերը կներկայացնեմ նրա կայքի միջոցով. ոչինչ, որ այն միայն հայերեն լինի` սկզբի շրջանում, այլ ոչ թե միանգամից` նաեւ ռուսերեն, ղազախերեն եւ ղրղզերեն:
