Արողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանի խոսքըՙ կորոնավիրուսի տարածման վերահսկողությունից դուրս գալու մասինՙ միանշանակ չի ընդունվել մարդկանց կողմից: Սոցիալական ցանցերում համարյա ողջ գիշեր թեժ քննարկումներ էին առ այն, թե բժիշկը չպետք է վախեցնի, անգամ արմատապես տրամադրվածները նշում էին, ՙէթե նա չի կարող վերահսկել, թող վերահսկել կարողացողը գա: Անգամ վրացական մամուլն է արձագանքել Թորոսյանի ասածինՙ նշելով, թե այդպիսի խոսքը խուճապ կարող է առաջացնել: Առողջապահության նախարարի խոսնակ Ալինա Նիկողոսյանը նշել է, թե վրացական մամուլի ընտրովի մեջբերումով վերնագրերն են խուճապ առաջացնողՙ առաջարկելով նորից նայել Թորոսյանի ամբողջական միտքը.
«Մենք չենք կարող համարել, որ կորոնավիրուսի տարածումը կանգնում է եւ 100 տոկոսով մարում է: Առաջ, երբ ունենում էինք 50 դեպք մի աղբյուրից, օրինակՙ մի արտադրամաս, հիմա ունենում ենք 16, 20, 30 դեպք, բայց 10 կամ 20 տարբեր աղբյուրներից: Հետեւաբար, վիրուսի շրջանառությունը որպես այդպիսին դուրս է եկել վերահսկողությունից, բայց մեր խնդիրն է ամեն հնարավոր դեպքը գտնել եւ անել նույն գործողությունները, որոնք արել ենք մինչեւ հիմաՙ թեստավորել, հաստատել, մեկուսացնել եւ բուժել»:
Բայց, պատկերացրեքՙ ամբողջական խոսքը եւս չի ցրում մարդկանգ մոտ առաջացած խուճապը: Հատկապես որ Թորոսյանը նշել էր նաեւ, թե մեկ -երկու տարի դեռեւս հնարավոր չի լինի վերադառնալ բնականոն կյանքի: Բա եղա՞վ, ո՞ւր մնաց բժշկիՙ հիվանդներին եւ հիվանդ մթնոլորտը վատատեսությամբ ավելի չվատթարացնելու պարագան: Ընդհանրապեսՙ ի՞նչ է կատարվում: Ամեն տարի բարդացած գրիպից թոքաբորբի քանի դեպք էինք ունենում, բա ինչո՞ւ այն ժամանակ տագնապալի հայտարարություններ չէիք անում:
Եթե մարդիկ ամբողջ աշխարհում եւ Հայասատանում հնարավորություն ունենան մահերի տարբեր տարիների եւ այս ամիսների վիճակագրությունը համեմատել, կորոնավիրուսի վերաբերյալ ողջ խորհրդապահական տեղեկատվությունը հասանելի լինելու պարագայում, միգուցե ողջ աշխարհում այս խուճապի պատճառները հայտնի դառնան, ինչպես որ տարբեր կոնսպիրոլոգներ են վարկածներ առաջ քաշում: Իսկ այսպես խուճապ առաջացնելը եւ լավատեսության տեղ չթողնելը հակաառողջապահական է: Մանավանդՙ անզեն աչքով էլ տեսանելի է, որ վարչապետի եւ առողջապահության նախարարի մոտեցումները տարբերվում են, առաջինը խոսում է զգուշավոր լավատեսությունից եւ արտակարգ դրությունը մեղմելու հնարավորությունից, երկրորդն առաջարկում է մեկ ամիս եւս երակարաձգել արտակարգ դրությունը:
