Եթե վերջին պահին որեւէ պատճառով հետքայլ չկատարվի, ապա վաղը բրիտանա-ամերիկյան ռազմանավերն ու օդանավերը կհարձակվեն Սիրիայի վրա: Ոչ նպատակն է առայժմ պարզ, ոչ էլ շարժառիթըՙ համոզիչ: Պարզ է միայն պատրվակըՙ պատժել նախագահ Ասադի վարչակարգին երկրում քիմիական զենքի օգտագործման համար, առանց սպասելու ՄԱԿ-ի տեսուչների եզրակացությանը: Արդեն, վերջիններիս տրված մանդատը խիստ սահմանափակ էՙ ընդամենը արձանագրել քիմիական զենքի օգտագործման փաստը, առանց որոշելու, թե ո՞վ է այն օգտագործել. բանա՞կը, թե՞ ընդդիմությունը: Թեեւ բնավ բացառված չէ, որ օգտագործողը եղել է ոչ մեկը, ոչ էլ մյուսը, այլՙ Իսրայելը, Թուրքիան կամ մի երրորդ կողմՙ Ասադի վարչակարգը տապալելու եվրոամերիկյան երկար փայփայված ծրագիրն ի կատար ածելու պատրվակ հայթայթելու համար: Եվ ինչպես նմանօրինակ բոլոր դեպքերում, պարզ է նաեւ կարգախոսըՙ զանգվածային ոչնչացման զենքի օգտագործման դեմ Սիրիայի ժողովրդինՙ երեխաներին, կանանց եւ ծերերին պաշտպանել: Իբր:
Ակամա, բայց անհրաժեշտաբար կարող ենք հիշել վերջին 20 տարիներին Մ. Նահանգների եւ Մեծ Բրիտանիայի նախաձեռնությամբ եւ ՆԱՏՕ-ի մյուս դաշնակիցների մասնակցությամբ տեղի ունեցած նմանօրինակ նախահարձակումները: Հարավսլավիա, Աֆղանստան, Իրաք, Լիբիա եւ 2 տարուց ի վերՙ Սիրիա: Բոլորն էլ տեղի են ունեցել նույն կամ նման կարգախոսների ու պատրվակների ներքոՙ փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանություն, էթնիկական զտումների դեմ, ահաբեկչության դեմ պայքար, միջուկային եւ զանգվածային ոչնչացման զենքերի կիրառման կանխարգելում, բռնապետերի ձեռքից ժողովուրդների ազատագրում եւ այլն: Չմոռանանք նաեւ ժողովրդավարությունը: Ու չունենք որեւէ օրինակ, երբ ՆԱՏՕ-ի հարձակումներին ենթարկված որեւէ երկիր ու ժողովուրդ, այդ եւ նման արյունոտ նախաձեռնություններից հետո լայն շունչ քաշած լինիՙ եւ խաղաղ իր գոյությունն ու գոյակցությունը վայելի: Իրաքում ականված ավտոմեքենաները գրեթե ամեն օր դեռ պայթում ենՙ հարյուրավոր զոհեր խլելով, Աֆղանստանում ահաբեկչական կրքերն ու գործողությունները ոչ միայն չեն դադարում, այլեւ սպառնում են վարակել հարեւան երկրները, Լիբիայում արդեն 3-րդ տարին, գնդապետ Քադդաֆիի հոշոտումից հետո, կառավարություն չի կազմվում եւ կարգուկանոն այդպես էլ չի հաստատվում: Ինչ վերաբերում է Եվրոպայի կենտրոնում գտնվող նախկին Հարավսլավիային, ազգամիջյան ատելությունն այնտեղ բնավ չի վերացել եւ մի օր անպայման իր արյունոտ ելքը կգտնի:
Հակառակ Մ. Նահանգների տարբեր պաշտոնյաների հավաստիացումներին, թե Սիրիայի դեմ ՆԱՏՕ-ական հարձակողականը կլինի կարճատեւՙ ընդամենը երկու օր, սակայն բոլոր տվյալները կան, որ դեռ երկար ժամանակ այդ երկիրը չի հանդարտվի ու նրա հետագա մասնատումը անխուսափելի կլինիՙ ընդգրկելով նաեւ հարեւան երկրները:
Ուրեմն ինչո՞ւ մարդասիրակա՜ն, խաղաղասիրակա՜ն, առաջադիմակա՜ն այս կարգախոսները, սեփական ժողովուրդներին խաբելո՞ւ համար: Բայց նախադեպերն այնքան շատ են, այնպիսի կարճ ժամանակամիջոցում կատարված, որ ողջամիտ եւ իրատես որեւէ մարդ չի հավատա նման բլեֆներին:
