Բնական է՝ ՀԱՊԿ-ի գլխավոր քարտուղարը պետք է հայտարարի, որ Հայաստանը եղել և մնում է այդ կառույցի դաշնակիցը, որովհետև այս պահին ոչ թե ՀԱՊԿ-ն է պետք Հայաստանին, այլ Հայաստանը՝ ՀԱՊԿ-ին։ Azg.am-ի թղթակցի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Ռոբերտ Ղևոնդյանը՝ անդրադառնալով կառույցի գլխավոր քարտուղար Իմանգալի Տասմագամբետովի այն հայտարարությանը, որ Հայաստանը եղել և մնում է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության դաշնակիցը։
«Տեսնում ենք և նախկինում էլ համոզված ենք եղել, որ ՀԱՊԿ-ը չի կատարում այն գործառույթները, որոնք կառույցի ստեղծման պահից ամրագրվել են թղթի վրա։ ՀԱՊԿ-ն ընդամենը Ռուսաստանի համար գործիք է՝ ներկայանալու աշխարհին, ցույց տալու, որ ինքն իրենից ինչ-որ բան է ներկայացնում և իր ազդեցության գոտում ռազմաքաղաքական կառույց ունի։
Մյուս կողմից ՀԱՊԿ-ը գործիք է՝ ռազմական ոլորտում Եվրասիական ինտերգարցիոն կառույցներից մեկը, որպեսզի ՌԴ-ն կարողանա իր նախկին գաղութներին կապել իր հետ՝ հետագայում նպատակ ունենալով ավելի խորացնել այդ կապվածությունը և ինտեգրացիան, իսկ վերջում նախկին գաղութներին կլանել»,- ասաց քաղաքագետը։
Ռոբերտ Ղևոնդյանի խոսքով՝ վերոնշյալ գործառույթների իրականացման նպատակով ՀԱՊԿ-ն անում է հնարավոր ամեն բան, և շատ նորմալ է, որ այդ կառույցը հայտարարում է Հայաստանի՝ իր դաշնակիցը լինելու, իր հետաքրքրությունների ոլորտում մնալու մասին։
«Այլ հարց է, որ Հայաստանն այլ սպասումներ ունի ՀԱՊԿ-ից և այդ կառույցի անդամ դառնալով՝ այլ ակնկալիքներ է ունեցել։ Հայաստանը ցանկացել է, որ ամրագրված բոլոր գործառույթներն աշխատեն, բայց քաղաքական առումով դա քաղաքական կարճատեսություն է։ Թե՛ ՀԱՊԿ-ին միանալիս, թե՛ ներկայում պետք է հասկանալ, որ այդ կառույցն ստեղծվել է բացարձակապես այլ՝ թղթի վրա չգրված նպատակներով»,- նշեց մեր զրուցակիցը։
Ինչ վերաբերում է ՌԴ նախագահի օգնական Յուրի Ուշակովի այն հայտարարությանը, որ Մոսկվան հստակ ակնարկ է ստացել Երևանից՝ Նիկոլ Փաշինյանը կմասնակցի Սանկտ Պետերբուրգում կայանալիք ԱՊՀ երկրների ղեկավարների ոչ պաշտոնական և ԵԱՏՄ պաշտոնական հանդիպումներին, Ռոբերտ Ղևոնդյանը նկատեց՝ սա ևս որոշակիորեն տրամադրություններ գեներացնելու, ՌԴ-ի՝ նպատակներից չշեղվելու միտում ունեցող հայտարարություն է։
«Բայց պետք է նշել, որ ԱՊՀ-ի մասով Հայաստանը դեռ հստակ քայլեր չի արել. եթե չեմ սխալվում, ՀՀ վարչապետը միայն մեկ անգամ չի մասնակցել այդ կառույցի վեհաժողովին, և կարելի է ասել, որ ԱՊՀ շրջանակներում Հայաստանը շարունակում է աշխատել ոչ պակաս ակտիվությամբ, ինչ աշխատել է մինչ այժմ։
Հայաստանը բավականին ակտիվ է աշխատում նաև ԵԱՏՄ շրջանակներում։ Այլ հարց է՝ սա լա՞վ է, թե վատ։ Իմ կարծիքով՝ դա բավական լուրջ խնդիրներ է ստեղծում Հայաստանի համար, բայց մյուս կողմից իրականությունն այն է, որ Հայաստանն աշխատում է այդ ձևաչափերում։
Եթե ՀԱՊԿ-ի դեպքում ՀՀ մասնակցությունը զրոյացված է, ապա ԱՊՀ-ի և ԵԱՏՄ-ի դեպքում աշխատանքները շարունակվում են, այնպես որ Ուշակովի հայտարարությունը բավական ռացիոնալ է»,- ամփոփեց Ռոբերտ Ղևոնդյանը։
