Տնից-տեղից զրկված շուշեցիներն ու հադրութցիները վերսկսում են բողոքի ակցիաները: Հենց սահմանադրության օրը հիշեցնում են ՝ Հայաստանի Հանրապետությունում կան ամեն ինչ կորցրած ու բոլորից անտեսված մարդիկ:
Արդեն մեկուկես տարի է, ինչ Արցախից տեղահանվածները պարբերաբար բողոքի գործողություններ են իրականացնում պետական ու միջազգային տարբեր կառույցների դիմաց՝ պահանջելով իրենց տրամադրել փախստականի կարգավիճակ: Այն, համոզված են, հնարավորություն կտա ավելի հստակեցնել իրենց հետագա գործողություններն ու դասավորել կյանքը՝ առայժմ նաեւ հայրենիքից դուրս: Բայց որեւէ կառույցից դեռ հստակ պատասխան չեն ստացել:
Իրենց միայն ոչ պաշտոնապես ասել են, որ հարցը քաղաքական է եւ այն այժմ լուծել հնարավոր չէ: Արցախցիները համոզված են, եթե Հայաստանի ու Արցախի իշխանություններն ունենային քաղաքական կամք եւ բարձրաձայնեին, որ Հադրութն ու Շուշին օկուպացված են, կարող էին իրենց էլ փախստականի կարգավիճակ տալ: Բայց ոչ մեկի, ոչ մյուսի համար համարձակություն չունեն: Իրենք էլ շարունակելու են պայքարը:
Կառավարության շենքի մոտ, որի մուտքը հսկում էին մեծաթիվ ոստիկաններ, ակցիայի մասնակիցները հստակեցրին հետագա անելիքները. վաղվանից նստացույցեր են սկսում գործադրի շենքի, դեսպանատների, ՄԱԿ-ի գրասենյակի դիմաց՝ երկու հիմնական կարգախոսով՝ «Հայկական կարգավիճակ՝ Արցախի համար» եւ «Փախստականի կարգավիճակ՝ Արցախի օկուպացված տարածքներից տեղահանվածներին»:
