Միակողմանի զիջումները ազգային դիմադրության են հանդիպում Հյուսիսային Մակեդոնիայում

18

Հյուսիսային Մակեդոնիայի կառավարության կողմից այդ երկրում ապրող փոքրամասնությունների էթնիկ իրավունքների վերաբերյալ զիջումների գնալու պատրաստակամությունը՝ որպես ԵՄ անդամակցության բանակցությունների նախապայման, բուռն բողոքի ցույցեր են առաջացրել մայրաքաղաք Սկոպյեում:

Հյուսիսային Մակեդոնիան ԵՄ-ին անդամակցելու թեկնածու է արդեն 17 տարի։ Երկիրը «կանաչ լույս» է ստացել 2020 թվականին անդամակցության բանակցությունները սկսելու համար, սակայն բանակցությունների մեկնարկի ժամկետ չի նշվում։

Ի սկզբանե որպես բանակցությունները սկսելու և ԵՄ անդամակցության նախապայման՝ Հյուսիսային Մակեդոնիան համաձայնել էր փոխել իր անունը Մակեդոնիայից Հյուսիսային Մակեդոնիայի՝ իր հարեւան Հունաստանի աջակցությունը ստանալու համար, քանի որ Հունաստանը նախկին անվան պաշտոնական կիրառումը դիտարկում էր հավակնություն իր նույնանուն հյուսիսային շրջանի նկատմամբ։ 2018 թվականին կնքվեց համաձայնագիր, որը, ըստ էության, ճանապարհ հարթեց Հյուսիսային Մակեդոնիայի՝ ՆԱՏՕ մտնելու համար և պատմականորեն սահմանազատեց երկու երկրները: Հյուսիսային Մակեդոնիան այդ համաձայնագրով միակողմանիորեն հրաժարվեց նաև «հին հելլենական քաղաքակրթության, պատմության, մշակույթի և ժառանգության» նկատմամբ հավակնություններից, նշելով, որ «մակեդոնական լեզուն մտնում է հարավային սլավոնական լեզվախմբի մեջ», որը կապ չունի հունարենի հետ:

Եթե Հյուսիսային Մակեդոնիայի մուտքը ՆԱՏՕ բավարարվեց 2020 թ.-ի մարտին՝ ամբողջական անդամակցությամբ (ինչը բխում էր դաշինքի՝ դեպի արևելք ծավալվելու ռազմաքաղաքական շահերից), ապա ԵՄ մուտքի հարցը շարունակվում է բանեցվել՝ Մակեդոնիայից հերթական զիջումները ստանալու համար:

Այս անգամ ԵՄ անդամ Բուլղարիան, որը ավելի քան երկու տարի արգելափակել էր Հյուսիսային Մակեդոնիայի հետ անդամակցության բանակցությունների մեկնարկը, պահանջում է, որ Հյուսիսային Մակեդոնիայում բնակվող մոտ 3500 բուլղարացիների համար երկրի սահմանադրության մեջ երաշխավորվեն հավասար իրավունքներ։

Հյուսիսային Մակեդոնիայի վարչապետ Դիմիտար Կովաչևսկին օրերս ԵՄ նախագահ Շառլ Միշելին ասել է, որ իր երկիրը կարող է գնալ նաև այն զիջումներին, որոնք Բուլղարիան արդեն պաշտոնապես հայտարարել է, և այժմ այդ որոշումը պահանջում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի խորհրդարանի աջակցությունը։

Ավելին` սկզբնաղբյուրում: