RSS | FACEBOOK | NLA
ԼՐԱՀՈՍ | ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ


«ԱԶԳ» ՇԱԲԱԹԱԹԵՐԹԻ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԻՆ: Մայիսի 28-ի տոնի առիթով արձակուրդի մեջ գտնվելու պատճառով «Տիգրան Մեծ» տպագրատունը հինգշաբթի օրը չաշխատեց։ Հետեւաբար թերթի հերթական համարը բացառաբար լույս կտեսնի շաբաթ առավոտյան։ Ընթերցողներին սպասում է բովանդակալից համար, որտեղ հաճելի ընթերցանության համար իրենց նյութերը կառաջարկեն Երվանդ Ազատյանը, Անահիտ Հովսեփյանը, Նաիր Յանը, Արեւիկ Քեշիշյանը, Հակոբ Ծուլիկյանը, Արծվի Բախչինյանը, Սուրեն Սարգսյանը, Արմեն Մանվելյանը, Մանուկ Արամյանը, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, Հակոբ Միքայելյանը, Գեւորգ Գյուլումյանը, Հակոբ Ավետիքյանը եւ ուրիշներ՝ գլխավորությամբ Սուքիաս Թորոսյան-Toto-ի։

ԼՐԱՀՈՍ    |    «ԱԶԳ»-Ի ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՄԱՐԸ
#016, 2019-04-26 > #017, 2019-05-03 > #018, 2019-05-09 > #019, 2019-05-17 > #020, 2019-05-24

ԱԶԳ ՕՐԱԹԵՐԹ - ՄՇԱԿՈՒՅԹ #18, 09-05-2019



Տեղադրվել է` 2019-05-09 00:08:29 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 512, Տպվել է` 0, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 0

ԿՏԱԿՆ ԻՐԱԳՈՐԾՎԱԾ Է

ՆԱԻՐ ՅԱՆ

Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում ամփոփվեց Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակիՙ ԱՍԱԼԱ-ի կնքահայրը համարվող Գուրգեն Յանիկյանի աճյունը: Նրա անունը Հայաստանում հաճախ է հնչել, բայց հանրությունն առաջին անգամ իմացավ, որ մահից առաջ Գուրգեն Յանիկյանը կտակ է գրելՙ իր մարմինը ողջակիզել ու աճյունը տեղափոխել Հայաստան:

Գուրգեն Յանիկյանը ծնվել է 1895 թվականին, Արեւմտյան Հայաստանի Էրզրում քաղաքում: Նա ԱՄն-ում հայտնի է եղել որպես անգլալեզու գրող, փիլիսոփա, արժանացել է «Մարկ Տվեն» գրական մրցանակին:

1965 թվականին թե՛ Հայաստանում, թե՛ Սփյուռքում ապրիլքսանչորսյան սգահանդեսներից հայությունը ձերբազատվեց ու սկսեց հանդես գալ պահանջատիրական դիրքերից, բարձրաձայն արտասանեց «մեր հողերը» արտահայտությունը: Ամերիկան ու Եվրոպան, սեփական շահերից ելնելով, չէին ուզում Թուրքիայի առաջ վատամարդ դուրս գալ ու անտեսում էին պատմական արդարությունը: Պայքարի ոգին հայության մեջ արդեն բույն էր դրել ու զարգանում, ծավալվում էր: 1973 թվականին 77-ամյա Գուրգեն Յանիկյանն ԱՄՆ-ի Սանտա Բարբարա քաղաքում գնդակահարում է Թուրքիայի հյուպատոսին ու նրա տեղակալին: Ամերիկյան դատարանը նրան դատապարտում է ցմահ ազատազրկման: Սակայն անգամ բանտից Յանիկյանը կոչով պարբերաբար դիմում է հայ երիտասարդությանըՙ ասելով. «Հպարտ եմ, որ հայ եմ, հավատում եմ ձեր հզոր ուժին. մարդանման թուրքը պետք է պատասխան տա իր արածի համար, եւ դուք պետք է լինեք պահանջատեր, ազատագրեք մեր կորցրած հայրենիքը»:

1975 թվականին Լիբանանում ստեղծվեց Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակը, որի հոգեւոր առաջնորդն ու կնքահայրն է համարվում Գուրգեն Յանիկյանը: Նա բանտից մշտապես հետեւել է ԱՍԱԼԱ-ի գործունեությանը:

1981 թվականին նրա առողջությունը քայքայվել էր: Ցմահ բանտարկյալին տեղափոխում են փակ հիվանդանոց: 8 տարվա բանտարկությունից նրա մարմինը մաշվել էր: Բացի այդՙ արդեն ծեր էրՙ 86 տարեկան: 1984 թվականին Գուրգեն Յանիկյանը կնքում է իր մահկանացուն: Կտակի համաձայնՙ նրա մարմինը ողջակիզվում է:

Գուրգեն Յանիկյանի մահից հետո նրա կտակի մասին քչերը գիտեին. հատկապես որ սովետական ժամանակներ էին, ու աճյունը Հայաստան բերելու թեման փակված էր: Գրող, մտավորական Գեւորգ Յազճյանը պատմում է. «1984-ի մարտի 27-ին լսեցի, որ Գուրգեն Յանիկյանը մահացել է: Բարձրացա Ծիծեռնակաբերդ, ծաղիկներ խոնարհեցի Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակի անմար կրակի առջեւ: Սրտումս մեծ ցավ կար. վախճանվել էր ԱՍԱԼԱ-ի կնքահայրը, որը Թուրքիայի դեմ հայ անհատի պայքարի սկիզբը դրեց: Յանիկյանը հավատացած էր, որ մենք հաջողության կհասնենք միայն զինված պայքարի դեպքում»:

Երբ բոլորովին վերջերս խոսվում էր այն մասին, որ Գուրգեն Յանիկյանի աճյունը բերվել է Հայաստան, հարց առաջավՙ իսկ ո՞ւմ մոտ է պահվելիս եղել աճյունը: Գաղնիքը բացահայտվեց այն օրը, երբ Յանիկյանի աճյունը հանձնվեց մայր հողին: Պարզվեցՙ ԱՍԱԼԱ-ի կնքահոր աճյունը 35 տարի պահել է նրա հոգեզավակըՙ ամերիկուհի Մեյրի Ունանը, որը Գուրգեն Յանիկյանի երկրորդ փաստաբանի կինն է:

Գուրգեն Յանիկյանի աճյունը թաղվեց Եռաբլուրումՙ Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակի մարտիկների հիշատակին նվիրված հուշակոթողի հարեւանությամբ, հերոս նահատակների կողքին:

 
 

ԱԶԳ ՕՐԱԹԵՐԹ - ՄՇԱԿՈՒՅԹ #18, 09-05-2019

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ