RSS | FACEBOOK | NLA
ԳԼԽԱՎՈՐ | ՄՇԱԿՈՒՅԹ | ԸՆՏՐԱՆԻ | ՈՐՈՆՈՒՄ | ԱՐԽԻՎ | ԹԵՄԱ | ՀԵՂԻՆԱԿՆԵՐ
#019, 2013-02-15 > #020, 2013-02-16 > #021, 2013-02-19 > #022, 2013-02-20 > #023, 2013-02-21

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #21, 19-02-2013



Տեղադրվել է` 2013-02-19 00:34:06 (GMT +04:00)


Ընթերցված է` 1309, Տպվել է` 50, Ուղարկվել է էլ.փոստով` 61

ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ ՊԻՏԻ ՊԱՐՏՈՒԻ՛

ԹՈՐՈՍ ԹՈՐԱՆԵԱՆ, Հալէպ

Եագուպիէն հիւսիսային Սուրիոյ մէջ հնամէնի գիւղ մըն է հայ ազգաբնակչութեամբ: Գիւղը ունի հայկական զոյգ եկեղեցի եւ հայկական դպրոց, որ կը վայելէ ՀԲԸՄիութեան եւ Հալէպի ազգային առաջնորդարանին օժանդակութիւնը:

Ժամանակի ընթացքին այս գիւղին մէկ մասը լատինացած է:

Անոր բնակչութեան լատինացած անդամներէն մէկուն հարց տուի.- Ազգութեամբ ի՞նչ ես.

Պատասխանեց.- Էնէ լաթին:

- Լատինութիւնը կրօնք է,- ըսի.- Ազգութիւնդ կը հարցնեմ:

- Անունս Անժէլ է.- ըսաւ.- Հայրս հայերէն կը խօսէր, ես հայերէն չեմ գիտեր, ես լաթին եմ:

Հարցը որ կողմէն ալ շրջեցի, պատասխանը եղաւ նոյնըՙ «Ես լաթին եմ...»

Եագուպիէյի ծնունդ էր նաեւ Սմբատ Քասսիս Երէցեանը: Այս Սմբատն ալ հայերէն խօսիլ չէր գիտեր, բայց հայ էր իր ողջ էութեամբ: Բազմազաւակ էր: Ան իր զաւակները ղրկեց, որ սորվին մայրենի լեզուն ու մեծնան որպէս հայ:

Այս զաւակներէն մէկըՙ Աբրահամ Երէցեան, յաճախեց Ազգային Հայկազեան վարժարան ու ոչ միայն սորվեցաւ իր մայրենի լեզուն, այլ գիրք գրեց իր ծննդավայր Եագուպիէ գիւղին մասին: Աւելին, մեկնեցաւ Ֆրանսա, դարձաւ բժիշկ ու այս երկրին ծառայեց ամբողջ իր կեանքին ընթացքին ու այսօր եւս հակառակ իր շալկած տարիներուն կը շարունակէ ծառայել իր ծնած երկրին:

Բժիշկը բազմազաւակ էր: Ան իր բոլոր զաւակները ղրկեց Հայաստան, նաեւ իր հայրենակիցներէն շատերը, որոնք Երեւանի մէջ բարձրագոյն ուսումի տիրացան ուժ ամբարելով հայրենի հողէն:

Բժիշկին աւագ որդին իր մեծ հօր անունով կոչուեցաւ Սմբատ:

Սմբատը, որ վարպետ շախմատ խաղցող մըն է, այլ հետաքրքրութիւններու կարգին` դերասան դարձաւ Հալէպի մէջ, Երեւանէն վերադառնալով որպէս ատամնաբոյժ:

Ահա իր մօտն եմ, իր ատամնաբուժարանին մէջ: Օրը ուրբաթ է: Ուրբաթը պաշտօնապէս Հալէպի մէջ աշխատանքային օր չէ ու պատերազմի պատճառաւ վախազդու օր է, քանի կրնան անախորժութիւններ պատահիլ ուրբաթի աղօթքին մասնակցող անձերէ մզկիթէն ելլելէն ետք:

Ատամնաբոյժ Սմբատ Երէցեանը կը պատմէ.- Քիչ առաջ դարմանատունս եկաւ հիւանդ մը, որ որպէս կանխավճար ինծի յանձնած էր կլոր գումար մը իր ատամներուն բուժումին համար: Նախապէս ժամադրուած էր: Քառասուն օրերու բացակայութենէ մը ետք, քիչ առաջ եկած էր յայտնելու, որ պիտի յետաձգէր իր ատամները բուժել տալու անհրաժեշտ գործը:

Ըսաւ` անգործ եմ, տանս մէջ ուտելիք չմնաց, կ՛ամչնամ ըսելու, բժիշկ, որ տուած կանխավճարս վերադարձնելդ պիտի պիտի խնդրեմ, եթէ կարելի է...

Հասկցայ մարդուն կացութիւնը:

Վերադարձուցի կանխավճարը...

Պատերազմի օրեր են...

Պատերա՞զմը պիտի յաղթէ Հալէպը, թէ՞ Հալէպը պատերազմը:

Անշուշտ պատերազմը պիտի պարտուի՛:

 
 

«ԱԶԳ» ՕՐԱԹԵՐԹ #21, 19-02-2013

Հայկական էկեկտրոնային գրքերի և աուդիոգրքերի ամենամեծ թվային գրադարան

ԱԶԳ-Ը ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ Է ԳՐԱՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

ԱԶԴԱԳԻՐ